دخمل فعالم

عزیز دل مامان یه مدت خیلی شیرین تر شدی.به قول اطرافیان کارات بزرگتر از سنته.

امروز قراره تا یه ساعت دیگه بریم خونه ی دایی جون دیدن نوشون. آقا بیژن _پسر دایی من_ یه ماهه صاحب یه پسر کاکل زری شده.

ظهر که یخورده وقت آزاد پیدا کردم نشستم تا هدیه ایی رو که واسه ی نینی خریدیمو کادوش کنم.اما از شما وروجک خانم یادم رفته بود.

تو خیلی دوست داری تو هر کاری یه خودی نشون بدی .زودتر از من دیدم آمدی هی خودتو کنار من جا میدیو میگی اشیَم یعنی بشینم.

تا شروع کردم به کادو کردن اولین چسبو که کندم شما دست به کار شدی چسبو میگرفتی و میکشیدی و هی میگفتی اسبی:یعنی چسب

خلاصه مجبورم کردی تا بقیه کادو کردنو ایستاده و روی میز انجام بدم.

گفتم یخورده به ابرو هام برسمو مرتبشون کنم.بازم زودتر از من موچینو برداشتی ،نزدیک ابروت کردیو هی گفتی ابو.

نمیدونستم از دستت بخندم یا کلافه باشم .اینجور مواقع گاه دوست دارم یه لقمه ی چپت کنم چون خیلی خوشمزه ای.